..

..

ﺁﺩﻣﻬـــــﺎﯼ ﺩﯾــــﺎﺭ ﻣـــــﻦ، ﭘﺎﯾﯿﺰ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ.

ﭘﺎﯾﯿــــﺰ، ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﮐﻪ ﺗـــﺐ ﮐﺮﺩﻩ!

ﺗــﺎﺑﺴﺘﺎﻧﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﮐﻪ ﻟــــﺮﺯ ﮐﺮﺩﻩ!

ﺑﻐﻀـــﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﮐﻪ ﺭﺳــــﻮﺏ ﮐﺮﺩﻩ!

ﺣﺮﻓـــﯽ ﺍﺳﺖ؛ ﮐﻪ ﺳﮑــــﻮﺕ ﮐﺮﺩﻩ!
ﻣــــــــــﻦ،
ﺳﮑـــــــﻮﺕ
ﺭﺳـــــــﻮﺏ ﮐـــــــﺮﺩﻩ
ﺩﺭ
ﺗـــــﺐ ﻭ ﻟــ‍ـــــــﺮﺯ
ﭘـــــــﺎﯾﯿـــ‍ــﺰ ﺭﺍ
می‌پرﺳﺘــــﻢ!

ﭘــــﺎﯾﯿـــﺰ

ﻋــــــــﺮﻭﺱ ﺗــــــﻤﺎﻡ ﻓـ‍ــــﺼـــ‍ـﻞ ﻫـــــﺎﯼ ﻣـ‍ــﻦ ﺍﺳﺖ ...