کمی اهسته گذر کن بدنم روح که نیست

کمی اهسته گذر کن بدنم روح که نیست
این ستون فقرات است , خم کوه که نیست

آب در چشم شما ریختن آموخت مرا
ورنه ابری که منم , اینهمه انبوه که نیست

هرگز از کشتن من بیم به خود راه نده
دل بیرحم شما اسوه نستوه که نیست

نه بزن , هرچه دلت خواست بزن تیغت را
تو که چشمت نگران دل مجروح که نیست

مرگ در باورمن چیز حقیری است نترس
بزن آهسته بمیرد دل من , نوح که نیست

از ستون فقراتم برو بالا به درک
مرده را هیچ غم از شدت اندوه که نیست