السلام علیک یا فاطمه الزهرا

السلام علیک یا فاطمه الزهرا
فکر تو ام و صحن و سرایی که نداری
داغ حرم و گرد بنایی که نداری
له له زده ام تا بنشینم لب حوض و
فواره ای و آب نمایی که نداری


زوار تو حیران که چگونه بنشینند
در گوشه ی تنهایی جایی که نداری
کو کهنه رواقی که به قبلم بفشارد
هفتاد و دو تا کرببلایی که نداری


آنقدر غریبی که نیفتاده کنارت
مشک و علم و دست جدایی که نداری
بگذار که بر سنگ بکوبم سر خود را
با محتشم نوحه سرایی که نداری


پس می شکنم تکه به تکه دل خود را
در تکیه ی لبریز عزایی که نداری
سخت است که معصوم زمین باشی و اما
عمری بخوری چوب خطایی که نداری


حالا به چه حالی بگذارم دل خود را
در گوشه ی ایوان طلایی که نداری