بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت دوم :
بنابراین،هدایت نیز مانند خلقت قانونمند است. در عالم فیزیک و پزشکی، می گویید: ممکن است که دستی که به عللی از کار افتاده، روزی به کار افتد؛ اما هیچ گاه نمیگویید: ممکن است به جای دست قطع شده، دست جدیدی بروید! بنابراین، بر اساس قاعده اگر علت نباشد، معلول نیز نخواهد بود، گاه تمام امکانها و راهها برای هدایت بسته میشود، چنان که خالق و رب عظیم در مورد کسانی که در عین شناختن راه صحیح و حتی باور و قبول آن، تغییر مسیر میدهند و دوباره به سوی باطل و ظلم میروند، می فرماید: دیگر چگونه هدایت شوند یعنی دیگر هیچ راهی برای هدایت شدن آنها باقی نمانده است؟!
كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ - چگونه خداوند قومى را كه بعد از ايمانشان كافر شدند هدايت مىكند با آنكه شهادت دادند كه اين رسول بر حق است و برايشان دلايل روشن آمد و خداوند قوم بيداد گر را هدايت نمىكند.(سوره آل عمران آیه 86)
ب) - دقت نماییم که لطف، رحمت، مغفرت و عفو الهی، هیچگاه با علم، حکمت و عدل او منافات ندارد؛ چنان که علم او، با قوه عاقله و اختیار و انتخاب و عمل بشر منافات ندارد؛ لذا در مقوله هدایت نیز هیچ امری خارج از نظامات حاکم بر خلقت صورت نمی پذیرد -لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّه - خلقت خدا مبدل نمیگردد.(سوره رّوم بخشی از آیه 30)
و اندازههای معلوم علمی که همان مقدرات میباشند، به هم نمیریزد:
وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ - و هيچ چيز نيست مگر آنكه گنجينههاى آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازهاى معين علمی فرو نمى فرستيم.(سوره حجر آیه 21)
ج)- مهمتر آن که بدانیم در نظام هدایت، به هیچ کس ظلمی نمیشود و خداوند متعال حجت را بر همگان تمام میکند. البته مقصود از اتمام حجّت، این نیست همگان به درجات عالیِ توحیدی برسند، اما به همگان عقل داده است و عقل طبق فرمایش امام کاظم علیه السلام، حجت درونی میباشد.
شاید بتوان گفت که مهمترین معیار برای این که به کسی ظلمی نمیشود، این است که از هیچ کس بیش از آن چه به او داده شده، انتظاری نمیرود و مطالبه ای صورت نمیپذیرد: لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا - خدا هيچ كس را جز به قدر آنچه به او داده است تكليف نمى كند.(سوره طلاق بخشی از آیه 7)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
بنابراین،هدایت نیز مانند خلقت قانونمند است. در عالم فیزیک و پزشکی، می گویید: ممکن است که دستی که به عللی از کار افتاده، روزی به کار افتد؛ اما هیچ گاه نمیگویید: ممکن است به جای دست قطع شده، دست جدیدی بروید! بنابراین، بر اساس قاعده اگر علت نباشد، معلول نیز نخواهد بود، گاه تمام امکانها و راهها برای هدایت بسته میشود، چنان که خالق و رب عظیم در مورد کسانی که در عین شناختن راه صحیح و حتی باور و قبول آن، تغییر مسیر میدهند و دوباره به سوی باطل و ظلم میروند، می فرماید: دیگر چگونه هدایت شوند یعنی دیگر هیچ راهی برای هدایت شدن آنها باقی نمانده است؟!
كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْمًا كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءَهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ - چگونه خداوند قومى را كه بعد از ايمانشان كافر شدند هدايت مىكند با آنكه شهادت دادند كه اين رسول بر حق است و برايشان دلايل روشن آمد و خداوند قوم بيداد گر را هدايت نمىكند.(سوره آل عمران آیه 86)
ب) - دقت نماییم که لطف، رحمت، مغفرت و عفو الهی، هیچگاه با علم، حکمت و عدل او منافات ندارد؛ چنان که علم او، با قوه عاقله و اختیار و انتخاب و عمل بشر منافات ندارد؛ لذا در مقوله هدایت نیز هیچ امری خارج از نظامات حاکم بر خلقت صورت نمی پذیرد -لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّه - خلقت خدا مبدل نمیگردد.(سوره رّوم بخشی از آیه 30)
و اندازههای معلوم علمی که همان مقدرات میباشند، به هم نمیریزد:
وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنَا خَزَائِنُهُ وَمَا نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ - و هيچ چيز نيست مگر آنكه گنجينههاى آن نزد ماست و ما آن را جز به اندازهاى معين علمی فرو نمى فرستيم.(سوره حجر آیه 21)
ج)- مهمتر آن که بدانیم در نظام هدایت، به هیچ کس ظلمی نمیشود و خداوند متعال حجت را بر همگان تمام میکند. البته مقصود از اتمام حجّت، این نیست همگان به درجات عالیِ توحیدی برسند، اما به همگان عقل داده است و عقل طبق فرمایش امام کاظم علیه السلام، حجت درونی میباشد.
شاید بتوان گفت که مهمترین معیار برای این که به کسی ظلمی نمیشود، این است که از هیچ کس بیش از آن چه به او داده شده، انتظاری نمیرود و مطالبه ای صورت نمیپذیرد: لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا مَا آتَاهَا - خدا هيچ كس را جز به قدر آنچه به او داده است تكليف نمى كند.(سوره طلاق بخشی از آیه 7)(ادامه دارد...)
- ۷۸۵
- ۰۵ بهمن ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط