پاساژگردی تنهایی هنر تبدیل یک فعالیت معمولی به یک کشف

پاساژگردی تنهایی، هنرِ تبدیلِ یک فعالیت معمولی به یک «کشفِ شخصی» است. وقتی تنهایی قدم به دنیایِ ویترین‌ها و راهروهای پرنور می‌گذاری، قوانین بازی عوض می‌شود.
اینجا دیگر لازم نیست برای انتخابِ لباسی که به چشمت زیبا آمده، منتظر نظرِ کسی بمانی یا نگران باشی که آیا هم‌راهت حوصله‌اش سر رفته است یا نه. وقتی تنهایی، تو فقط یک خریدار نیستی؛ تو یک «تماشاگرِ آزاد» هستی.
پاساژگردیِ تنهایی، تمرینِ «دوست داشتنِ خود» است. اینکه به خودت اجازه بدهی بدونِ هیچ هدفِ خاصی، در زیبایی‌های کوچکِ شهر قدم بزنی و این تنهایی را نه به شکلِ انزوا، بلکه به شکلِ یک «دوستیِ صمیمی با خویشتن» تجربه کنی.
گاهی بهترین هم‌سفر برایِ قدم زدن، همان کسی است که هر روز صبح در آینه به تو سلام می‌کند.