Fabric of Love~

Fabric of Love~
P3
ویو چویا*
توی راه خونه که بودم یهویی یکی بازوم رو گرفت
وقتی سرم رو برگردوندم دوباره اون مرد مو قهوه ای رو دیدم
این چه کنه ایه چرا ول نمیکنه منو؟
مرد:آقا..شما...همون مرد توی تولیدی هستید؟
چویا:ب‌..بله...
کمی ترسیدم
این یارو اصلا منو چیکار داره؟
چویا:چ..با..با من کاری داشتید..؟
نمیتونستم جلوی لکنتم رو بگیرم
مرد کمی ام و ام کرد و آخر با کمی خجالت گفت
مرد:ف..فقط..میخواستم متمعا شم...
کمی که نگاهش کردم نگاهم به پوکر تغیر کرد
آخی..ناز بشی مرتیکه!
چویا:خوب ول کن دیگه
وقتی به خودش اومد دید که دستم رو خیلی وقته نگه داشته و سریع دستم رو ول کرد
مرتیکه هول
تایم بهتر از این نبود امگا خفت کنه؟
نگاهم رو ازش گرفتم و به راهم ادامه دادم که داد زد
مرد:آهای!!اسمت چیه؟!!
نگاهی بش انداختم
یارو چقدر کنس
ولی بازم جوابش رو دادم
چویا:چویا!!چویا ناکاهارا!!
نمیدونم چی حرفم خنده داشت که لبخند زد و داد زد
دازای:منم دازایم!!امیدوارم دوباره ببینمت!!!
خوب
من امیدوار نیستم
راهم رو کج کردم و ادامه دادم تا خونه
از رایحه یارو معلوم بود که آلفاست
باید از دور بمونم...
(نویسنده:نمیشه عجیجم نمیشه(￣▽￣))
دوهفته بعد*
ویو راوی*دستش روی پهلوش بود و آروم پهلوی رو ماساژ میداد
آخه تایم بدتر از اینم واسه هیت مگه بود؟
خوش بختانه بخش امگا ها از آلفا ها جدا بود ولی این هیچی از درد امگا کم نمیکرد
آتسوشی کمرش رو نوازش میکرد و آب رو جلوی لب هاش میگرفت
اولین بار نبود که این طوری میشد
امگای سر به هوا کمر دردش رو هیچ وقت جدی نمیگیره و همیشه هم تاریخ هیتش رو فراموش میکنه و وقتی میاد به تولیدی مثل چی درد داره
خیلی وقت ها هم رئیس میفرستش خونه ولی این دفعه بخواطر حجم زیاد کار امگا هم مجبوره بمونه در حالی که نمیتونه کاری کنه
دوباره دستش رو جلوی دهنش گذاشت
بازم تهوع
آتسوشی بلندش کرد و به سمت سرویس بهداشتی بردش
برای بار هزارم باید رئیس رو التماس میکرد که حالش خوب نیست و نمیتونه بمونه
و رئیس هم بیخیال "نه" میگفت
امگا جوری توی بغل اتسوشی میلرزید که انگار قرار بود از هم بپاشه
وای باز هم امگا سر این که میتونه کار کنه پافشاری میکرد
࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚⃘͡✿⃘͡࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚ː࿙᷍࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚⃘͡✿⃘͡࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚ː࿙᷍࿚