تو خراب من آلوده مشو

تو خراب من آلوده مشو
غم این پیکر فرسوده مخور
قصه ام بشنو و از یاد ببر
بھر من غصه بیھوده نخور

تو سپیدی من سیاھم
خسته ای گم کرده راھم
تو به ھر جا در پناھی
من به دنیا بی پناھم

تو طلوع ھر امیدی
من غروبی نا امیدم
تو سپید و دل سیاھی
من سیاه دل سپیدم

نه قراری نه دیاری که بر آن رو بگذارم
به چه شوقی به چه ذوقی
دگر این ره بسپارم
چه امیدی به سپیدی که به رنگ شب تارم

تو سپیدی من سیاھم
خسته ای گم کرده راھم
گنه تو بی گناھی
بی گنه غرق گناھم

تو طلوع ھر امیدی
من غروبی نا امیدم
تو سپید و دل سیاھی
من سیاه دل سپیدم

شوق بودن بوده تنھا اشتباھم اشتباھم

تو سپیدی من سیاھم
خسته ای گم کرده راھم
گنه تو بی گناھی
بی گنه غرق گناھم

داریووووووش .......