۷ میلیون مستأجر و یک سؤال؛ خانه‌دار کردن همه دست‌نیافتنی

۷ میلیون مستأجر و یک سؤال؛ خانه‌دار کردن همه دست‌نیافتنی است؟

🔹خانم صادق، وزیر راه و شهرسازی در برابر پرسش روشن خبرنگار درباره ۷ میلیون مستأجر، صریح می‌گوید: «اینکه بگوییم دولت‌ها باید همه مستأجران را صاحب‌خانه کنند، مطالبه‌ای دست‌نیافتنی است.»

خانم صادق می‌گوید: خانه‌دار کردن همه مستأجران، مطالبه‌ای دست‌نیافتنی است.
● جبرائیلی می‌گوید: اگر به هر خانواده ۴۰۰ متر زمین داده شود، ایران ظرفیت یک میلیارد نفر را دارد.
خانم دکتر از ۷ میلیون تا یک میلیارد خیلی راه است.

خانم صادق از مداخله محدود برای دهک‌های کم‌درآمد حرف می‌زند.
● جبرائیلی از مسکن به عنوان حق عمومی و تکلیف دولت حرف می‌زند.

این اختلاف نظر از چیست؟

در حرف وزیر، زمین و مدل اجرایی واگذاری اصلا مطرح نیست.
● در حرف جبرائیلی، دقیقا زمین، ظرفیت سرزمینی، محدودیت شهرها و کالایی شدن زمین، محور اصلی بحث است.

شکاف رویکردی کاملا روشن است:

یک طرف می‌گوید دولت فقط مداخله هدفمند برای اقشار ضعیف می‌کند،
طرف دیگر می‌گوید اساسا زمین هست، ظرفیت هست، مسکن حق مردم است و دولت باید پای کار بیاید.

خانم صادق بالاخره مشکل، نبودن زمین است یا نبودن اراده؟
خانه‌دار کردن ۷میلیون نفر مستاجر، مطالبه‌ای دست‌نیافتنی است؟
● اما جبرائیلی، صریح گفت میتوان به هر خانواده ۴۰۰ متر زمین داده شود.

خانم دکتر، بالاخره کدام را باور کنیم؟
«خانه‌دار کردن مردم دست‌نیافتنی است»
یا
«زمین را به مردم بدهید»؟

اگر زمین هست و مردم ندارند، مشکل کمبود نیست؛ مشکل تصمیم است.
و اگر تصمیمی در کار نیست، لطفا وعده هم ندهید.

✍افسانه حاجیلو