خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها :

خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها :

چه شادی ها خورَد برهم
چه بازیها شود رسوا
یکی خندد ز آبادی
یکی گرید ز بر بادی
یکی از جان کَنَد شادی
یکی از دل کَنَد غوغا
چه کاذب ها شود صادق
چه صادق ها شود کاذب
چه عابد ها شود فاسق
چه فاسق ها شود عابد
چه زشتی ها شود رنگین
چه تلخی ها شود شیرین
چه بالاها رود پایین
چه سُفلا ها شود عُلیا
عجب صبری خدا دارد
که پرده بر نمیدارد!

《 سهراب سپهری》