ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺑﻪ ﺍﯾـﻨﮑﻪ . . .

ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ﺑﻪ ﺍﯾـﻨﮑﻪ . . .

ﻫــﻤــﯿــﺸه در ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻫــﺎﯼ ﺯﻧﺪﮔــﯽ ﺍﻡ،. . .

ﺧــﻮﺩﻡ . . .

ﻫﻮﺍﯼ ﺧــﻮﺩﻡ ﺭﺍ دﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎشم . . .

ﺩﺭ ﺷـــﺐ ﻫﺎﯼ ﺑﯿﺨــﻮﺍﺑﯽ،. . .

ﺧــﻮﺩﻡ. . .

ﺑﺮﺍﯼ ﺧــﻮﺩﻡ ﻻﻻیی بخــﻮﺍﻧﻢ . . .

ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻐﺾ ﻣﯿــﮑﻨﻢ،. . .

ﺧﻮﺩﻡ،. . .

ﺧــﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏــﻮﺵ بگــﯿﺮﻡ ﻭ ﺩﻟــﺪﺍﺭﯼ ﺑﺪﻫــﻢ!

ﻣــﯿــﺒــﯿﻨــــــــــــــﯽ؟!!!!

ﺗــﻨﻬـﺎﯾﯽ،. . .

ﺑﺎ ﻫـﻤــﻪ ﯼ ﺩﺭﺩﯼ ﮐـﻪ ﺩﺍﺭﺩ،. . .

ﻣـﺮﺍ . . .

” ﻣــﺮﺩ ” ﺑﺎﺭ آﻭﺭﺩﻩ . . .( ^_^ )

ﺁﻧـﻘﺪﺭ ﮐﻪ . . .

ﺑﺎ ﻫﻤـﻪ ﯼ “ ﺯﻧـﺎﻧﮕﯽ ﺍﻡ ” . . .

“ﻣـﺮﺩﺍﻧﻪ ” ﺑﻪ ﺧــﻮﺩﻡ ﺗﮑﯿﻪ ﻣﯿــــــﮑﻨﻢ( ^_^ )

1392/11/27