من به خود میبالم که در این عصر یخی و در این ظلمت باروت و
من به خود میبالم که در این عصر یخی و در این ظلمت باروت و فساد دوستانی دارم همچون آب زلال که دلشان آیینه خورشید است.دوستان من مثل گندمند، یعنی یک دنیا برکت و نعمت،و نبودشان قحطی و گرسنگی است و من چه خوشبختم که زردی خوشه های گندم در اطرافم موج میزند…!
سپاسگزارم ازشماداداش محـــــمدامیـــــن عزیز🌹 🌹 🌹
سپاسگزارم ازشماداداش محـــــمدامیـــــن عزیز🌹 🌹 🌹
- ۵.۸k
- ۱۸ مرداد ۱۳۹۷
دیدگاه ها (۱۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط