بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
آیا هنگام دیدن فیلم یا سریال، و دریافت پیام‌ های متفاوت در شبکه‌های اجتماعی؛ یا نگاه به نامحرم و مال حرام یا دست کم شبهه‌ ناک، به ذهن، قلب و وجود خود نمی‌خورانید؟!
اگر دقت کرده باشید، اخیراً به نام دین، تقوا و رعایت احکام، شک و شبهه در مورد حلال بودن درآمد پدر یا مادر، به ویژه در فضای مجازی فرافکنی می‌ شود! یکی می‌گوید: تردید دارم که درآمدش حلال باشد دیگری می‌گوید: به احتمال قوی خمس نمی‌دهد - دیگری می‌گوید: احتمالاً مالش مخلوط است. و ... !
بدیهی است که هدف اصلی از این جوّ سازی‌ها، رعایت تقوا و احکام نمی‌ باشد، بلکه غرض اصلی در درجۀ نخست، بدبین کردن فرزندان به پدر و مادر می‌ باشد و سپس دور کردن آنها از یک دیگر، تا جایی که حتی از خوردن لقمه آنها پرهیز کنند! و بدیهی است که با این نگاه، نوعی دشمنی هم به قلب فرزندان القا می‌ شود و البته تأثیر و بازتاب متقابل نیز دارد.
الف)- چه کسی به ما اجازه داده که تحقیق کنیم در آمد دیگران به ویژه پدر و مادر از راه حلال است یا حرام و یا شبهه‌ ناک؟!
ب) - چه کسی به ما اجازه داده که نسبت به دیگران، به ویژه مسلمانان و بالاخص پدر و مادر، سوء ظنّ داشته باشیم؟!
ج)- چه کسی به ما اجازه داده تحقیق کنیم که آیا خمس می‌دهند یا نمی‌دهند؟ اصلاً از کجا معلوم که به درآمد آنها خمس تعلق بگیرد.
ملاحظه:
-اگر فرزندان، علم یعنی یقین صد در صد که مستلزم دلیل و شاهد و مدرک است به حرمت مال پدر یا مادر، و آن په برای غذا و لباس و یا پولی که استفاده می‌کند نداشته باشند، تصرف در آن مال اشکال ندارد.
مقام معظم رهبری: تا زمانی که یقین به حرام بودن عین مال مورد ابتلا ندارند استفاده اشکال ندارد و بررسی کردن هم لازم نیست.(پاسخ به پرسش‌های اینترنتی)
-اگر پدری بگوید، به مال من خمس تعلق نمی‌گیرد، به فتوای امام خمینی رحمة الله علیه: قول خود او قبول است (سؤال 5428)
-و یا در موارد مشابه می‌فرمایند:اگر یقین ندارد مال مصرفی او حرام یا مخلوط به حرام است،‏ ‎‏چیزی بر او نیست.(سؤال 5436)
و یا می‌فرمایند: چیزهایی که مورد تصرف شما قرار می گیرد اگر یقین به وجود‏‎ ‎‏خمس در آن ندارید، چیزی بر شما نیست؛ ولی در صورت یقین، باید‏‎ ‎‏نسبت به مقدار خمس از مرجع تقلید یا نمایندۀ مجاز او اجازه بگیرید (سؤال 5439)
-و یا می‌فرمایند: اگر چیزی که مورد استفادۀ فرزند یا همسر می‌باشد علم به‏‎ ‎‏حرام بودن آن ندارند تصرف جایز است و اگر علم به حرام بودن دارند‏‎ ‎‏تصرف جایز نیست. (سؤال 444)‏(ادامه دارد...)