ما آدمها خیلی عجیبیم!

ما آدمها خیلی عجیبیم!
به کسی دل میبندیم که به طور واضح
میبینیم دلش پیش مانیست.از هرچی که
داریم و نداریم براش مایه میذاریم.
خودمونُ گول میزنیم که نه دوستم داره.
میبینیم وقتیکه باهمیم خوشحال نیست.
فکر یکنفرِ دیگه اذیتش میکنه،وباز هم
سرخودمون شیره میمالیم.ومسلما بعد یه
مدت ترکمون میکنه و ازما میمونه فقط
یک تیکه چوب که تو رودخونه افتاده و
هرطرف که آب میره اونو با خودش
میبره.بدون هیچ هدف و امیدی..!
اونجاست که مینالی از زمین و زمان!
دقیقا همونجا،بهتره یکم فکرکنیم.شاید
این ماییم که اشتباه کردیم.ماییم که آدم
اشتباهی رو وارد زندگیمون کردیم.ماییم
که نخواستیم واقعیت رو قبول کنیم!
.وصی پور