بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
سیدالشهداء امام حسین علیه السلام؛ در پاسخ به سرکردۀ منافقان:
لا - وَاللّه ِلا أُعطيكُم بِيَدي إعطاءَ الذَّليلِ وَلا أُفِرُّ فِرارَ العَبيدِ‌
سید الشهداء علیه السلام، در روز عاشورا، تمامی سپاهیان یزید لعنة الله علیهم را مخاطب قرار داد و تبیین نمود که خلیفۀ شرعی بودن یزید، تبلیغات و القائات دروغ و خرافه می‌باشد و نیز ویژگی‌های خود را به عنوان خاندان وحی و نبوت، ولایت و امامت توصیف نمودند.
شیث که در نفاق شهرت دارد، برای قطع کردن سخنان امام و آثارش بر جماعت فریاد زد: چرا با پسر عمویت بیعت نمی‌ کنی تا راحت شوی و ...؟! امام در پاسخ فرمودند:
نه - به خدا سوگند‌، نه دست ذلّت و خوارى به شما مى‌دهم و نه چونان بردگان مى‌ گريزم‌.
هنگامی که دشمن درونی هوای نفس با وساوس شیطانی ویا دشمن بیرون کفار، مشرکان و ظالمان می‌ خواهند تو را به بندگی خود بکشانند، سه راه بیشتر وجود ندارد:
1- مقابله و ایستادگی؛
2- پذیرش ذلّت و خواری؛
3- فرار و خزیدن به گوشه‌ها و زندگی نکبت‌بار؛
که البته در چنین شرایطی، هر انتخابی به غیر از ثبات قدم، ایستادگی و استقامت و جهاد در راه خدا، همان است که دشمن می‌ خواهد. تزلزل، ترس، فرومایگی و فرار از میدان رویارویی، نه تنها ذلّت، بلکه کمک به دشمن می‌باشد.
سید الشهداء علیه السلام، در موقعیتی چون عاشورا، تنها راه‌کار انسانیت، آزادی و آزادگی در سایۀ بندگی خداوند سبحان به جای بندگی طاغوت‌ها ونیز راه‌کار رسیدن به شرافت، کرامت، نجات از زندگی خفت‌ بار و رسیدن به سعادت ابدی را تبیین نمودند و فرمودند: نه دست پذیرش ذلّت می‌دهم، نه فرار می‌کنم.