.

.
آدم باید کندن رو بلد باشه
باید تو ذهنش اینو هی مرور کنه که ممکنه همونقدری که به آدماش اهمیت میده،همونقدر اهمیت نگیره.
آدم باید قبول کردن رو بلد باشه.
قبول کنه که زندگی بهت ضربه میزنه و هر موقع برات عادی شد،یکی محکم ترش تو راهه.
باید قبول کنه که نسبت به ضربه ها لااقل بی تفاوت باشه.
آدم باید نشد ها رو بلد باشه.
باید بدونه وقتی میشه عضوی از یه کسی که هنوز به یکی دیگه وصله یعنی نمیشه که حتی تقدیر هم گاهی اوقات نمیخواد!
باید تو استرس باشی و خب مگه چقدر زنده ست که همه شو غصه بخوره.
آدم باید بلد باشه که تنهایی رو واسه خودش حل کنه
که نترسه از تنها موندن...
از کندن...
از نشدن ها...
از قبول کردن ها... .
.
مهتاب خلیفپور