آتیشی که از بارون شروع شد

آتیشی که از بارون شروع شد
part 30

ویوی ا. ت

به تصویر روی صفحه خیره شده بودم.

عکس من و جونگکوک بود.

همین صبح.

جلوی آپارتمان.

من در حالی که داشتم با دست‌هام چیزی رو توضیح می‌دادم و جونگکوک با اون قیافه‌ی همیشه جدی‌اش نگام می‌کرد.

ا. ت: وایسا...

جونگکوک دستم رو محکم‌تر گرفت.

جونگکوک: چی؟

ا. ت: این عکس...

جونگکوک: می‌دونم.

ا. ت: نه، توی عکس خیلی بد افتادم!

جونگکوک چند ثانیه به صفحه نگاه کرد.

جونگکوک: ا. ت.

ا. ت: خب واقعاً! چرا از این زاویه عکس گرفتن؟

جونگکوک: ما توی یه انبار محاصره شدیم و تو نگران زاویه عکسی؟

ا. ت: خب آدم باید همیشه آماده باشه!

جونگکوک با ناباوری نگام کرد.

جونگکوک: من واقعاً نمی‌فهممت.

ا. ت: خیلی‌ها تلاش کردن. موفق نشدن.

صدای مرد از بلندگو دوباره پخش شد:

مرد: خیلی جالب است...

ا. ت: ممنون.

جونگکوک: ا. ت!

ا. ت: چی؟ تعریف کرد.

جونگکوک دستش رو روی صورتش کشید.

ویوی جونگکوک

به اطراف نگاه کردم.

چهار دوربین روی دیوارها نصب شده بود.

یکی روبه‌روی ما.

یکی بالای در.

و دو دوربین در دو طرف سالن.

جونگکوک: کی هستی؟

مرد: تو باید بهتر از همه بدانی.

جونگکوک: من سؤال کردم.

مرد: همیشه همین‌قدر بی‌حوصله بودی؟

جونگکوک: جواب بده.

مرد: فلش را بردار.

به میز نگاه کردم.

جونگکوک: اول در را باز کن.

مرد: تو هنوز هم فکر می‌کنی می‌توانی دستور بدهی؟

جونگکوک: معمولاً جواب می‌دهد.

ا. ت آرام کنار گوشم گفت:

ا. ت: خیلی اعتمادبه‌نفس داری.

جونگکوک: ساکت.

ا. ت: فقط گفتم.

مرد: دختر مین...

ا. ت سرش رو بلند کرد.

مرد: تو باید خیلی برای جئون جونگکوک مهم باشی.

من فوراً جلوتر رفتم.

جونگکوک: اسمش رو دیگه نبر.

مرد: چرا؟ ناراحت شدی؟

جونگکوک: جواب بده.

مرد: جالب است...

صدای خنده کوتاهی از بلندگو پخش شد.

مرد: خیلی جالب.

ویوی ا. ت

نگاهی به جونگکوک انداختم.

ا. ت: چرا این‌قدر عصبانی شدی؟

جونگکوک: چون این آدم از تو استفاده می‌کند تا من را تحریک کند.

ا. ت: خب موفق شده.

جونگکوک: ا. ت.

ا. ت: چی؟ خودت الان خیلی عصبانی‌ای.

جونگکوک: من عصبانی نیستم.

ا. ت: آره، و منم ملکه انگلستانم.

جونگکوک: تو واقعاً...

ا. ت: می‌دونم.

جونگکوک با اخم نگام کرد.

بعد آهسته گفت:

جونگکوک: وقتی از اینجا رفتیم، باید درباره این عادتت حرف بزنیم.

ا. ت: کدوم عادت؟

جونگکوک: اینکه توی خطرناک‌ترین لحظه‌های ممکن، حرف‌های بی‌ربط می‌زنی.

ا. ت: من به این می‌گم حفظ روحیه.

جونگکوک: من بهش می‌گم دیوانگی.

ا. ت: هرکس نظری داره.

صدای مرد دوباره پخش شد:

مرد: شما دو نفر واقعاً سرگرم‌کننده‌اید.

ا. ت: ممنون.

جونگکوک: ا. ت!

ادامه
#جونگکوک