دلم که می‌گیرد،

دلم که می‌گیرد،
حرف‌هایم پرنده می‌شوند
و پرواز آخرین پناه،
برای رهایی از سکوت مدام من است :)
دیدگاه ها (۱)

#تُ باش، من قول میدهم تاریکی شب رابرایت از نور نیزروشن تر کن...

کاش سنگ بودم ،دلم برای هیچ چیز تنگ نمیشد ...!

خیالِ دیدنت چه دل پذیر بود ،جوانی ام در این امید پیر شد نیام...

دارکوبی از سر رنجبرای رهایی مدام... به مغز استخوانم می‌کوبدا...

دفعه‌ی دومی بود که ماشین آقا، توی میدان آزادی از روبه‌رویمان...

دست‌هایم از کاه است و دلم از اندوه؛ در این گندم‌زار بی‌پایان...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط