مربوط به پستهای گروه مجاهدین

:
(مربوط به پستهای گروه مجاهدین)

مرحوم آیت الله طالقانی یک از روحانیون نوگرا بود که مبارزات سیاسی خود را در دوران رضا خان آغاز کرد.
ایشان یک روحانی نواندیش و نوگرا بود که وظیفه سیاسی و اجتماعی خود را در ارتباط با جامعه، شخصیتها و گروههای سیاسی مختلف می‌دید. جهان‌بینی او بر ارتباط اجتماعی هر چه بیشتر رقم خورده بود.
آیت‌الله طالقانی، حضور در صحنه، زمانی برایش به یک وظیفه تبدیل شد که شاهد فعالیت منظم و سازمان یافته مارکسیستها در ایران بود.
ایشان تلاش بسیاری کردند تا با راهنمایی جوانان و نوجوانان از لغزیدن آنان در دامان مارکسیسم جلوگیری کند، و با استحکام بخشیدن بنیادهای فکری آنها در زمینه معارف اسلام نقشی مهمی ایفا نمود.
گروهی ازجوانان مسلمان دانشگاهی که هم انگیزه‌های اسلامی و هم مبارزاتی و ضد ظلم داشتند، مجذوب فعالین سیاسی آن دوره شدند. عده ای که بعدها سازمان مجاهدین (منافقین) را تاسیس کردند،(و در واقع از دست پروردگان نهضت آزادی بودند.) نیز از جمله این دانشجویان بودند.
آنها به اندازه کافی و لازم از ارتباط با نهضت آزادی بهره‌مند بودند. آنان با اندیشه‌ها، آرا و مواضع سیاسی- اجتماعی شخصیتهای نهضت آزادی آشنایی داشتند و از آن تاثیر گرفته بودند. از مهم ترین عوامل رویکرد آیت الله طالقانی به منافقین در آن زمان، ایدئولوژی اسلامی و شعارهای عدالت‌خواهانه آنها بود. اما در این میان ارتباط با آیت‌الله طالقانی ویژگی‌های خاص خود را داشت. زیرا ایشان به عنوان یک روحانی می‌توانست حامی و پشتیبان آنها در جمعهای مرتبط با روحانیت باشد. تایید ایشان بر اعتبار منافقین می‌افزورد و در جلب حمایتهای مالی برای آنان نقش به سزایی داشت.
از طرفی، آیت‌الله طالقانی هر چند ارتباط صمیمی با نهضت آزادی داشتند، اما دارای ادبیات سیاسی متفاوتی با آنها بود. حتی پس از دستگیری1340 و در خلال بازجویی و محاکمات، مرحوم طالقانی با حالت قهر آمیز و تندتری برخورد می‌کرد. ایشان معتقد به براندازی و ساقط نمودن رژیم پهلوی بود، در نتیجه منافقین که پیرو این ادبیات سیاسی بودند، احساس نزدیکی بیشتری با ایشان می‌نموند.