‏من یاد گرفتم که دنیا درون آدم‌رو نمی‌بینه و ذره‌ای متوجه

‏من یاد گرفتم که دنیا درون آدم‌رو نمی‌بینه و ذره‌ای متوجه امیدها، آرزوهاش و غصه‌هاش نیست. انگار پوست و استخوان آدم، این چیزارو از آدما مخفی می‌کنه. این حقیقت همون‌قدر که ساده بود، عجیب و ظالمانه هم بود.


📕 ندای کوهستان ⁩
✍🏽 #خالد_حسینی
دیدگاه ها (۲)

📚برشی از کتاب من با کسانی که به تقدیر معتقدند هم‌نظر نیستم. ...

📚برشی از کتاب این روزا مردم فقط کامپیوتر دارن و دستگاه اسپرس...

خدا نکند آدم چیزی یا کسی را گم کند،مثل سوزن میشود که اگر تما...

#معرفی_کتاب "بلندی های بادگیر" اثر معروف امیلی برونته، داستا...

★彡   Part 49 彡★ من اینطوری نبودم.هیچ وقت، انقدر که الان هستم...

فاصله یک لبخند تا جنون

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط