پیراهن اگر تو باشی میپوشمت

پیراهن اگر تو باشی میپوشمت!
عطر اگر تو باشی میزنمت!
شعر اگر تو باشی میخوانمت!
اما تو نه ‌شعر باش، نه عطر...
پیراهنم باش
بگذار بپوشمت،
بویت عطر شود و حالم
شعری‌ سپید!
بگذار سروده شویم به عشق؛
و حالمان چاپ شود در کتابی
به نامِ زنی که دیوانه‌ی تو بود...!