در فراسوی زمان آنگاه که هراس این میرود که روزی خاطرمان فر

در فراسوی زمان آنگاه که هراس این میرود که روزی خاطرمان فراموش شود من دلم میخواهد در قلبها جاودان بمانم که روزی یادم تنها نباشد که بدانند دراین روزگار مریمی بود که روزهایش گاهی آفتابی گاهی ابری گاهی پراز خنده و گاهی پراز اندوه و تنهایی بود یادم است روزی فروغ میگفت تنها صداست که میماند اما شاید آن روزهای دور دیگر صدایی نباشد و این چند قطعه عکس شاید مدرکی باشد برای ماندن در قلب کسانی که دوستشان دارم