یک نفر باید بخواند ایل را

یک نفر باید بخواند ایل را

کاشکی باران براند نیل را

رد پای ایل را گم کرده ایم

آسمان را بد تجسم کرده ایم

ایل ما کوچید پشت رنگــــــــها

دور گشت از چشم ما فرسنگها

ایل من در هم همستان گم شده

در غروبی از غم ستان گم شده

موج در موج دویت من کجا ست

کاسه گرم تلیت من کجاست

من کتاب ایل را گم کــرده ام

آفتاب ایل را گم کــــــــرده ام

ایل من از بی قراری کوچ کرد

در غروب بی بهاری کوچ کـــرد

فصل فصل غربت ایل من است

نسل نسل غربت ایل من است

خط خط چوقای من بی رنگ شد

پیلک مینای تو از سنگ شـــــــــد

گرمی دستان مان را آب بـــــــــرد

ایل کوچیده است و مارا خواب بـرد

ریشه ما لابلای سنگهــــــــــــــــــا

ما اسیر خدعه و
نیرنگهـــــــــــــــــا

هفت حرف ایل من ایل من اســــت

واژه های ناب انجیل من اســــت

قیل و قال ایل من آواز مـــــن

آسماری زردکوه تاراز من

ساکنان قلعه دردیم مــا

از تبار صخره زردیم مــــــــا

وراثان درد و باران و نمـــــــــد

از تبار ایل ســــــــــــــردار اسـعد

هفت شهر عشق در ایل من است

تیشه فرهاد ماپیل من اســـــــت

در به در دنبال ایلم مــــــــی روم

وارگه تا وارگه هی میـــــــــدوم

ایل من یک روز برخیزد ز خـواب

قرن ما ابر است و ایلم آفتاب،،،،کوروش