سرایی که وعده می دهی کجاست ؟

سرایی که وعده می دهی کجاست ؟
پس چرا هر زمان که می خواهمت نیستی ؟

چرا هر ثانیه با تو بودن را باید در خسال و رویا بجویم ؟

چرا برای داشتنت باید به کائنات التماس کنم ؟

چرا در جواب دوستت دارم هایم به لبخندی بسنده می کنی ؟ لبخندی که کاغذهای سپید را نقاشی می کنند .

سهم من از تو همین چند خطی ست که بینمان در رفت و آمد است

دلم را فریب مده

ساده ای دل ، زودباور میکند .

خیال می بافد و آن گاه که آبستن این رویا شد

تو را از کجا بیابد

تا برای فرزند نامشروعش شناسنامه ی عشق طلب کند ؟