من همونی ام که هربار به خودم قول میدهم دیگر اسمت را به زب

من همونی ام که هربار به خودم قول میدهم دیگر اسمت را به زبان نیاورم ، امّا هر کجا حرفی می شود ناخداگاه اسمت را به زبان می آورم و خاطراتت مرور می شود ...
من همونی ام که سعی می کنم ازتو متنفر باشم ، امّا وقتی ناگهانی می بینمت بیشتر عاشقت
می شوم ...
من همونی ام که خودم را میزنم به بیخیالی ، جوری که وانمود می کنم هیچوقت کسی من را وسطِ راه رها نکرده است ، جوری که عاشق نیستم و بیقراری نمی کنم ، امّا کسی نمیداند در خلوتِ خودم برایِ نبودنت گریه می کنم و هربار دلتنگ تر می شوم ...
من همونی ام که به خودم قول میدهم دیگر تمامِ عکسها و حتی شماره ات را از تلفنِ همراهم پاک کنم ، امّا حواسم به لبخندِ تویِ عکست پرت می شود و دلتنگی امانم را میبُرد و فراموش
می کنم که سهمِ من نیستی ...
من همونی ام که وانمود می کنم دیگر عاشق نیستم ..