دنیا پارادوکس عجیبی است:از یک طرف عظمتش را می بینی و حس م

دنیا پارادوکس عجیبی است:از یک طرف عظمتش را می بینی و حس میکنی که در این عظمت بسیار حقیر و کوچکی .از طرف دیگر احساس میکنی کوچکترین حرکت تو می تواند تاثیری در این بی کران داشته باشد.جالب نیست ؟تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید ؟!تو یکی نه‌ای، هزاری! تو چراغ خود برافروز