شبهای تنهایی ات من کجا بودم,روزهای سرد و کسل کننده ات من

شبهای تنهایی ات من کجا بودم,روزهای سرد و کسل کننده ات من کجا بودم...مرا ببخش که دیر به تو رسیدم,مرا ببخش که در آن اضطراب های شبانه از زوزه باد,سکوت سیاه شب,خلوتی گنگ خانه در کنارت نبودم..مرا ببخش وقتی خانه گورستان میشد برایت,نبودم,,حالا هستم و آمده ام که همیشه تا ابد در کنارت نفس نفس بزنم...جانم فدایت عشقم..