تو حرف خودت را میزنی...دیگران هم قضاوتم می کنند..

تو حرف خودت را میزنی...دیگران هم قضاوتم می کنند..
ولی من سالها در امتداد تنهایی خود ذره ذره آب شدم... واین جاده هنوز همچنان مرا با خود می برد... هنوز هم نتوانستم احساسم را بیرون بریزم...
لبانم بی تکلم شده...
که نمی شود این واژه را بر زبان بیاورم
زیرا همه بیهوده کار خود را می کنند ومن بیهوده تنهایم...
هنوزم حرفم بر روی لبم خشکیده...
روی کاغذ نمی آید...
چه کنم؟