سلامتی کسانی که اولین عشق رافراموش نمی کنند

(سلامتی کسانی که اولین عشق رافراموش نمی کنند)
بخوان این آخرین شعری که بایادتومیگویم
وباهرجمله ای صدژاله می ریزم
که آن تک لاله گلزارالفت رادگرهرگزنمی بویم
که می دانم تورازین پس نخواهم دید
ودیگرمن گلی ازباغ گلهایت نخواهم چید
قلم گویی که بااکراه می لغزد
وازوحشت چه می لرزد
توگویی این قلم ازواژه بدرود می ترسد
دوچشمم خیره بریک نقطه دیوار
نگاهم مات وبی روح است
ودل سرشارازاندوه است
که ازاین پس رخ زیبای تو
تصویرقاب چشم مشتاقم نخواهد بود
دوصدلعنت براین بدرود
بدان،شایدکه درشعرم نگنجی باز
وبامرغی دگرشایدکنی پرواز
ولی من آشیان عشق پاکت را
به رسم یادگاری پاس خواهم داشت
ودرهرگوشه اش تک بوته های یاس خواهم کاشت
من هم شایدزمانی بادلی دیگردرآمیزم
وشایدتاابدازعشق بگریزم
ولی نام توراازهردرخت مهر
که درباغ دلم رویددرآویزم
به یادت بازمی گریم
به یادت بازمی خندم
ولی من روزن آن خاطرات باتوبودن را
بدان هرگزنمی بندم
اگردراین زمان دنیاغم انگیزاست
اگرگلزارعشق ومهرهم درخواب پاییزاست
به جان من آرزودارم
که فردادردل پاک وپرمهرت
نسیمی خوش،معطرازبهارآید
دوباره لاله عشقی به بارآید
خداحافظ
تورا زین پس درون سینه می جویم
خداحافظ


#F