خدا کند ! تبسم لبى ، به آه نشکند .

خدا کند ! تبسم لبى ، به آه نشکند .
بلور بغض سينه اى ، به شامگاه نشکند .
کبوترى که پر زند به شوق آشيانه اى ،
خدا کند که بال او ، ميان راه نشکند ...