باران گرفته است
هرکس به زیر حفاظی کشیده سر
مرا چه باک ز باران
که گیسوان تو چتری گشوده‌اند
مرا چه باک ز مرگ
که بوسه‌های تو پیغام‌های قیام‌اند
بدرودهای تو
تکرارهای سلام‌اند.


دیدگاه ها (۰)

مأوای ما گلبرگ کوچکی ستبازمانده از باغی دوربا هزار زمستان دی...

‌در راسته‌ی عطر فروشان، امشب‏در بین هزار شیشه‌ی مشک و گلاب‏م...

‌از چشمانترد شب را بیرون کنامروز صبح دیگری ست!به لبهایت گلها...

‌مرا ز خاطر تو هیچکس جدا نکندکه دشمنم به دلم این جفا روا نکن...

این شعر را برای تو می‌گویمدر یک غروب تشنه‌ی تابستاندر نیمه‌ه...

محبوب ابدی دلممرا تنگ در آغوش بگیر آن چنان که کسی نتواند مرا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط