تو نه مهتاب و نه خورشیدی و نه دریایی

تو نه مهتاب و نه خورشیدی و نه دریایی

تو همان ناب ترین جاذبه ی دنیایی

 
تو پر از حرمت بارانی و چشمت خیس است

حتم دارم که تو از پیش خدا می آیی

 
مثل اشعار اهورایی باران پاکی

و به اندازه ی لبخند خدا زیبایی

 
خواستم وصف تو گویم همه در یک رویا

چه بگویم که تو زیبا تر از آن رویایی

 
مثل یک حادثه ی عشق پر از ابهامی

و گرفتار هزاران اگر و امایی

 
ای تو آن ناب ترین رایحه ی شعر بهار

تو مگر جام شرابی که چنین گیرایی؟

 
من به اندازه ی زیبایی تو تنهایم

تو به اندازه ی تنهایی من زیبایی

 
عاشقی را چه نیازست به توجیه و دلیل

که تو ای عشق همان پرسش بی زیرایی
S