برای مجردها سرنوشت یک ازدواج دست خود انسان است.

برای مجردها سرنوشت یک ازدواج دست خود انسان است.
وقتی می‌خواهیم خانه بسازیم،
جلوی زلزله را نمی‌توانیم بگیریم اما جلوی خسارت را چطور؟
جلوی تلفات را چطور؟
آیا همه چیز تقدیر است؟
حتماً‌ این جملات ناکارآمد را شنیده‌اید که "ازدواج هندوانه‌ایست، سربسته"
یا "در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست".
این‌ها از آن حرف‌های مضری است که خودمان ساخته‌ایم و به جان خودمان انداخته‌ایم.
چه کسی گفته همه ازدواج‌ها خیر هستند؟
مگر نمی‌بینیم که بعضی از ازدواج‌ها شر هستند؟
حال ما چه می‌کنیم؟
به جای تفکر و تحلیل، به جای شناخت قوانین و اصول زندگی، به جای شناخت خود و دیگری، از روی ماه تولد، همسر انتخاب می‌کنیم.
می‌گوییم: "من متولد خرداد هستم و تو هم خردادی هستی، وای چه تفاهمی، بریم با هم ازدواج کنیم".
می‌گوییم: "سخت نباید گرفت، باید دل قوی داشت و اطمینان کرد".
اطمینان یعنی چه؟ اگر کسی بخواهد دکمه پیراهن مرا بدوزد به او اطمینان می‌کنم چون مسأله مهمی نیست،
اما اگر کسی بخواهد قلب مرا عمل کند که به این راحتی‌ها به او اطمینان نمی‌کنم.
تا مدارک تحصیلی او را نبینم، تا با مریض‌های قبلی او صحبت نکنم، تا از دکترهای دیگر تعریف کار او را نشنوم که قلبم را نمی‌گذارم زیر چاقوی او.
باور کنید که ازدواج از عمل باز قلب هم حساس‌تر است
چون در عمل ناموفق قلب، حداکثر یک نفر می‌میرد
اما در ازدواج ناموفق،
حداقل دو نفر هر روز مییمیرند
شاید هم بیشتر...
‌