تو

تو
مهربان باش
بگذار بگویند
ساده است..
فراموشکار است..
زود میبخشد.. سالهاست دیگر کسی در این سرزمین,
ساده نیست..
از همان وقتی که
دیوار کاهگلی رفت و
آجر و سنگ
آمد..
از همان وقتی که ایوان شد بالکن..
خانه شد آپارتمان..
و کم کم
انسان شد صرفاً موجودی برای رفع نیاز های خود.

اما تو تغییر نکن!
تو خودت باش و نشان بده
آدمیت هنوز نفس میکشد..
هنوز میشــــود روی کســـی حســـاب باز کرد آن هم از نوع *مــادام العــمر...
هنوز هســتند کســـانی که میشــود به سرشـــان
قســـم راسـت خورد...
هنوز هست کسی که دل, بهانه ی
خوبیهایش را بگیرد هر از چند گاهی... این کره ی
لجن گرفته به بودنت
نیاز دارد..
لااقل تو تغییر نکن...
مهربانم مهربان بمان...