ببین من یه سیستمی دارم تو زندگیم به اسم راهپیمایی‌های طول

ببین من یه سیستمی دارم تو زندگیم به اسم راهپیمایی‌های طولانی‌مدت...بعد توی این راهپیمایی طولانی‌مدت من همینجور شروع می‌کنم راه می‌رم،راه می‌رم،حرکتمو قطع نمی‌کنم،ماشینا بوق می‌زنن،مردم بهم متلک می‌گن،ماشین میاد از روم رد می‌شه،برف میاد،بارون میاد،ولی من همچنان به راه رفتن ادامه می‌دم....الانم اگه سوار شدم به خاطر اینه که خیلی خیس شده بودم،یعنی حوصله‌ی راه رفتن دیگه نداشتم،خسته شده بودم...بعد به خاطر اینم هیچی نمی‌شنوم برا اینکه تو گوشم موسیقیه.بعد تموم راه دارم موسیقی گوش می‌دم.تو چی؟ تو موسیقی گوش می‌دی اونوقت؟ چی گوش می‌دی اگه گوش بدی؟ چون می‌دونی من آدما رو از رو موزیکی که گوش می‌دن طبقه‌بندی می‌کنم.یعنی اینکه مهمه بدونم کسی بلوز گوش بده یا جز گوش بده یا موسیقی آلترناتیو گوش بده یا مثل من فکرش باز باشه اول باخ گوش بده بعد موسیقی آلترناتیو گوش بده،بعد همه رو پشت سر هم گوش بده و دچار هیچ مشکلی هم نشه! بعد حالا...چی گوش می‌دی؟

+من داریوش گوش می‌دم!