شوقی به جهانم نیست،دیدی که چها کردی

شوقی به جهانم نیست،دیدی که چها کردی
حرفی به زبانم نیست،عمرم به فنا کردی

رسوای جهان گشتم،سوسو ی نگاهم رفت
روزی که مرا با غم تنها تو رها کردی

رفتی و نگاه من،پشت سر تو مانده
ای رفته ز دست من،بسیار جفا کردی

ای کاش تو را هرگز محتاج نبینم من
با اینکه مرا عمری ،محتاج عصا کردی

در حسرت و با اندوه ،دستم به دعا باشد
روزی شوی آگاه از،ظلمی که به ما کردی..