ﺩﺭ ﻃﺎﻟﻌﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﻔﺮ ﮐﻨﻢ

ﺩﺭ ﻃﺎﻟﻌﻢ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﻔﺮ ﮐﻨﻢ
ﺭﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺭﻧﺞ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﺼﺮ ﮐﻨﻢ
ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺳﮑﻮﺕ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ
ﻣﻦ ﮐﯿﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﺣﺬﺭ ﮐﻨﻢ؟
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺒﺎﺩ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﻪ ﺟﺮﻋﻪ ﺍﯼ
ﻃﻌﻢ ﺯﺑﺎﻥ ﺗﻠﺦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﯽ ﺍﺛﺮ ﮐﻨﻢ
ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺩﻭﺭ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮ
ﺗﺎ ﺑﺎﻍ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻥ ﺗﻮ ﺗﺸﻨﻪ ﺗﺮ ﮐﻨﻢ
ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﻝ ﺗﻮ ﯾﮏ ﺭﻭﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ
ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﮔﺬﺭ ﮐﻨﻢ
ﺟﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﯼ ﺑﻮﺳﻪ ﯼ ﺗﻮ ... ﺣﺎﺿﺮﻡ ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺑﺎﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﺎﺷﻢ، ﺿﺮﺭ ﮐﻨﻢ
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﺮﯾﻦ ﻭ ﻧﺎﻟﻪ ﺍﯼ
ﺍﺯ ﻇﻠﻢ ﺗﻮ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﺒﺮ ﮐﻨﻢ
ﺩﺍﺭﻡ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻮ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺷﻬﺮ ﻣﯽ ﺭﻭﻡ
ﺷﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﯾﺪﻣﺖ ﻧﺘﻮﺍﻧﻢ ﺣﺬﺭ ﮐﻨﻢ