سه محمود بر خاک ما تاختند

سه محمود بر خاک ما تاختند
به تخریب این خاک پرداختند:

یکی غزنوی بود و بیدادگر
که نی با خدا بود و نی با بشر

دوم بود افغان و مرگ آفرین
که سرها برید از یسار و یمین

سوم بود بوزینه ی گرمسار
که ماندیم از کار او شرمسار

خدایا به حق ارس رودها
رهامان کن از شر محمودها...

دکتر داوود کیاقاسمی. در ادامه می‌فرماید:

ولی غزنوی جرم جبران نمود
به آبادی ملک ایران فزود

که فردوسی از او شکوفا شدی
زکارش به میهن چه غوغا شدی

وافغان به ایران وفادار شد
بعهدش بس آبادی وکار شد

رهانید کشور زسلطان حسین
صفاهان وتبریزوحتی خمین

ولی عنتر گرمساری زشت
زخودغیر دزدی وزشتی نهشت

خزانه بتاراج بردی چنان
که فقرش گرفتی کران تا کران

دروغ وفسادو رش واختلاس
چنان گسترانید بی اقتباس

بتاریخ کس را نباشد بدلیل
که در اوج مکنت خفیف ذلیل

کجا برده هفتصد هزاران هزار
برآورده از ملت خود دمار

تجارت وصنعت زاو ناتوان
وفریاد مردم برفت آسمان

نظام ونسق را بهم بردرید
بدزدید ودرکنج عزلت خزید

چو موشی به سوراخ پر دانه شد
زکارش جهان مات وحیرانه شد

بتاریخ ما لکه ی ننگ بود
که تخریب او بدتر از جنگ بود