بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
حضرت در جوابش فرمودند: تو فقط به پایین پایت نگریستی و به بالای سرت نگاه نکردی؛ از این رو در حیرت و سرگردانی به سر میبری. تو حق را نشناختی تا اهلش را بشناسی و باطل را نشناختی تا باطل گرایان را بشناسی (نهج البلاغه، حکمت 262).
سنّیها (اهل سنّت) به سنّیها القا کردهاند که مقصود از اهل سنّت، پیروی از سنّت پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله می باشد؛ در حالی که چنین نیست؛ بلکه به امیرالمؤمنین علیه السلام گفتند: اگر بپذیری که طبق کتاب خدا و سنّت شیخین عمل نمایی،تو را به حاکمیت برمی گزینیم و ایشان نپذیرفتند؛ لذا در مقابل تشیع و شیعۀ امیرالمؤمنین علیه السلام - که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله این نام را گذاشتند، پیروان سنّت شیخین، سنّی نام گرفتند.
اما، هنگامی که سخن از گرایشات مسلمانان سنّی، به ویژه در امر ولایت و امامت که محل اختلاف است به میان میآید، باید عرصۀ مطالعاتی را به سه بخش مجزا تقسیم نمود که عبارتند از:
1- کتب معتبر علما، محققان و محدثان سنّی؛
2- نگاه عمومی مسلمانان اهل سنّت به امیرالمؤمنین و امامان علیهم السلام؛
3- جوّ القایی از سوی کفار و نظامات سلطه به آنان در تکذیب و دشمنی که به سلفیگری و وهابیگری منتهی میشود و خروجیاش داعش و بوکوحرام خواهد بود.
کتب، علما و محدثین بزرگ سنّی نه تنها خطبه غدیر خم، در معرفی مجدد و اخذ بیعت از مردم، در بیشتر کتب معتبر اهل سنّت آمده است، بلکه احادیث دیگری نیز نقل نمودهاند: طبرانى به سند خود از سلمان نقل مىکند: به رسول خدا(صلى الله علیه وآله) عرض کردم: براى هر پیامبرى وصىّ است، وصىّ شما کیست؟ پیامبر در جواب سؤال من ابتدا سکوت کرد. بعد از مدتى که مرا دید، فرمود: اى سلمان! من با سرعت خدمتش رسیدم و عرض کردم: لبّیک. فرمود: آیا مى دانى که وصىّ موسى چه کسى بود؟ گفتم: یوشع بن نون. فرمود: براى چه؟ عرض کردم: زیرا او اَعلم مردم در آن زمان بود. پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود: همانا وصى و موضع سرّ من و بهترین کسى که بعد از خود مىگذارم که وعده مرا عملى کرده و دینم را نیز عملى خواهد ساخت، على بن ابى طالب است. (مجمع الزوائد، ج 9، ص 113)
ابوسعید خدرى مىگوید: رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: انَّ وَصیّى وَ مَوضِعِ سِرّى وَ خَیر مَن اترکَ بَعدى و ینجز عِدّتى و یَقضى دینى، عَلى بنِ ابى طالب - همانا وصى و موضع سرّ من و بهترین کسى که بعد از خود مىگذارم که به وعده من عمل کرده و دین مرا اداء خواهد نمود، على بن ابى طالب است.(کنز العمال، ج 22، ص 209)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
حضرت در جوابش فرمودند: تو فقط به پایین پایت نگریستی و به بالای سرت نگاه نکردی؛ از این رو در حیرت و سرگردانی به سر میبری. تو حق را نشناختی تا اهلش را بشناسی و باطل را نشناختی تا باطل گرایان را بشناسی (نهج البلاغه، حکمت 262).
سنّیها (اهل سنّت) به سنّیها القا کردهاند که مقصود از اهل سنّت، پیروی از سنّت پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله می باشد؛ در حالی که چنین نیست؛ بلکه به امیرالمؤمنین علیه السلام گفتند: اگر بپذیری که طبق کتاب خدا و سنّت شیخین عمل نمایی،تو را به حاکمیت برمی گزینیم و ایشان نپذیرفتند؛ لذا در مقابل تشیع و شیعۀ امیرالمؤمنین علیه السلام - که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله این نام را گذاشتند، پیروان سنّت شیخین، سنّی نام گرفتند.
اما، هنگامی که سخن از گرایشات مسلمانان سنّی، به ویژه در امر ولایت و امامت که محل اختلاف است به میان میآید، باید عرصۀ مطالعاتی را به سه بخش مجزا تقسیم نمود که عبارتند از:
1- کتب معتبر علما، محققان و محدثان سنّی؛
2- نگاه عمومی مسلمانان اهل سنّت به امیرالمؤمنین و امامان علیهم السلام؛
3- جوّ القایی از سوی کفار و نظامات سلطه به آنان در تکذیب و دشمنی که به سلفیگری و وهابیگری منتهی میشود و خروجیاش داعش و بوکوحرام خواهد بود.
کتب، علما و محدثین بزرگ سنّی نه تنها خطبه غدیر خم، در معرفی مجدد و اخذ بیعت از مردم، در بیشتر کتب معتبر اهل سنّت آمده است، بلکه احادیث دیگری نیز نقل نمودهاند: طبرانى به سند خود از سلمان نقل مىکند: به رسول خدا(صلى الله علیه وآله) عرض کردم: براى هر پیامبرى وصىّ است، وصىّ شما کیست؟ پیامبر در جواب سؤال من ابتدا سکوت کرد. بعد از مدتى که مرا دید، فرمود: اى سلمان! من با سرعت خدمتش رسیدم و عرض کردم: لبّیک. فرمود: آیا مى دانى که وصىّ موسى چه کسى بود؟ گفتم: یوشع بن نون. فرمود: براى چه؟ عرض کردم: زیرا او اَعلم مردم در آن زمان بود. پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود: همانا وصى و موضع سرّ من و بهترین کسى که بعد از خود مىگذارم که وعده مرا عملى کرده و دینم را نیز عملى خواهد ساخت، على بن ابى طالب است. (مجمع الزوائد، ج 9، ص 113)
ابوسعید خدرى مىگوید: رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: انَّ وَصیّى وَ مَوضِعِ سِرّى وَ خَیر مَن اترکَ بَعدى و ینجز عِدّتى و یَقضى دینى، عَلى بنِ ابى طالب - همانا وصى و موضع سرّ من و بهترین کسى که بعد از خود مىگذارم که به وعده من عمل کرده و دین مرا اداء خواهد نمود، على بن ابى طالب است.(کنز العمال، ج 22، ص 209)(ادامه دارد...)
- ۴۱۴
- ۱۹ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط