باید

باید
مجذوبِ لحظه‌های خوشِ بودن
رو به آینه
رو به استغنایِ بی‌ دریغِ آفتاب
رو به شهامتِ ژرفِ پنجره های باز
خندید
پریشانی را
باید سپرد
به جاده‌های غبار آلود
باید خندید
و در سایه ی ادراک نور
رویید
و باز رویید