‍ من غزل هایی ازین پس می سُرایم ناب ناب

‍ من غزل هایی ازین پس می سُرایم ناب ناب
گر بگویی با من از دل دوست میدارم تو را

ور به من ابراز داری عشق پاک خویش را
من می لعلی که داری دوست می آرم تو را

گر مشامم را نوازش با سر زلفت دهی
مُشک من چون نافه ی آهوست می بارم تو را

گر ببینم باقی و مانایی اندر راه عشق
هرچه ام در نرگس جادوست می آرم تو را
دیدگاه ها (۱)

زندگی گاه به‌کام است‌وبس،گاه به‌نـام است وکم،گاه به‌دام است ...

داریم به سمتی میریم که؛بی حیایی = مُد..بی آبرویی = کلاس..دود...

تا کی باید بهت بگم ؟من بلد نیستم حرف بزنم،بلد نیستم آرومت کن...

چه کیفی می دهددوست داشتنِ تووقتی ندانی و دوستت بدارموقتی ندا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط