ماه من!

ماه من!
دل به غم دادن و از یأس سخن ها گفتن کار آنهایی نیست که خدارا دارند …
ماه من!
غم و اندوه اگر هم روزی
مثل باران بارید
یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق زمین خورد و شکست
با نگاهت به خدا ، چتر شادی وا کن و بگو با دل خودکه خدا هست
،خداهست هنوز
او همانی است که در تارترین لحظه شب ، راه نورانیامیدنشانم میداد …ا
او همانی است که هر لحظه دلش
می خواهدهمه زندگی ام ، غرق شادی باشد …
ماه من!
غصه اگر هست ،
بگو تا باشدمعنی خوشبختی ، بودن اندوه است …
این همه غصه و غم ، این همه شادی و شورچه بخواهی و چه نه ، میوه یک باغــند
همه را با هم و با عشق بچیین
ولی از یاد مبر ،پشت هر کوه بلند ، سبزه زاری است پر از یاد خدا
و در آن باز کسی می خواندکه خدا هست ، خدا هست
خدا هست هنوز ...


شعر : استاد قیصر امین پ