ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ

ﺑﺮﺍﯼ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻠﻮﺕ ِ ﺍﻧﺲ ِ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﺗﻮﺍﻥ ِ ﮐﻨﺪﻥ ِ ﺩﻝ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮐﺎﺭ ِ ﺩﺷﻮﺍﺭﯾﺴﺖ
ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﺎﻧﯽ ِ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻣﯿﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﺩﻣﯽ ﺑﻪ ﺩﯾﺪﻩ ﯼ ﻗﻠﺒﻢ ﻧﺸﯿﻦ ﺑﺎ ﻣﻨّﺖ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺮﺍﺑﻪ ﯼ ﻣﺘﺮﻭﮐﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﮐﻨﺎﺭ ِ ﺑﺎﻭﺭ ِ ﺗﻮ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﺁﺭﺍﻣﻢ
ﺗﻮ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻫﻮﺱ ِ ﻭﺣﺸﯿﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﺑﺒﯿﻦ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻏﻢ ِ ﺗﻮ ﺍﺷﮏ ، ﺧﺎﮎ ﺭﺍ ﺷﺴﺘﻪ
ﺑﺒﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﻦ ﺯ ﻏﻤﺖ ﺗﺎﺯﯾﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﺑﮕﻮ ! ﮐﻪ ﺣﻖ ّ ِ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﮊﻩ ﺍﯼ ﭼﻮ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ
ﻭ ﻣﻦ ﻋﺠﺐ ﺻﻔﺖ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ
ﺑﻪ ﺳﺮ ﺧﯿﺎﻝ ، ﻧﯿﺎﺯ ِ ﻣﺮﺍ ﺗﻮ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ
ﺑﯿﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺣﻀﻮﺭﺕ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﺩﺍﺭﻡ