دیشب به یاد چشم هایت گریه ردم دیدم چو خال بود جایت

دیشب بـه یادِ چشم هایت گریه ڪردم دیدم چو خالے بـود جایت‌، گریه ڪردمشاید خـدا این گونـه مے خواهد برایم بستـم لبـم را از شڪایـت، گـریـه ڪردم در ذهنِ بیتابم چو حَک شد نقشِ چشمت من تـا خدا ، تا بے نهـایت، گریـه ڪردمماچون دو مرغِ عشق باهم عهد بستیم اے جفتِ عاشق ، در هوایت گریه ڪردم من دوستت دارم،گواهِ عشقم این است دیدم چو سیلِ اشک هایت ، گریه ڪردم مـرغِ شـب از دلتنـگیِ مهتــاب افسردوقتے شنیـدم ایـن روایت ، گریـه ڪردم آئینـه از انـدوهِ مـن، چـون ابـر بـاریـدتنهـا نـه او ، من هم برایت گریـه ڪردم