در تراس خانه مان باران هیاهو میکند

در تراس خانه مان باران هیاهو میکند
بوی عطرش در اتاقم باز جادو میکند

قطره قطره خاطراتت از کنار پنجره
میچکد، شمع نگاهم...باز سو سو میکند!

رفتگر در امتداد روزگار رفتنت
کوچه را با مهربانی آب و جارو میکند

روح سرکش دست در صندوقچه دل برده و
پیرهن های تو را در دست هی بو میکند

ساعت دیوار هم از انتظارت خسته شد
جای او لبهای من هر لحظه کو کو میکند

دختر بی تاب دیدارت درون آینه
باز با امید، خود را خوش بر و رو میکند

قایقی بر موج چشمان ترم راهی شده
دستهایم راه آن را خوب پارو میکند...