چه غریبانه ...امامی و اهلش میروند

چه غریبانه ...امامی و اهلش میروند
بر سر کوچه و بازار به سخره می روند
اهل امامی که بود زینت قلب نبی
حال شکل خارجی ها سمت کوفه می روند
مردم حسین را کافر حربی خواندند
پس چرا یارانش سوی بهشت می روند
آب ها تا ابد بر حسین می گریند
زین جاست که رودهای جاری به دریا می روند..
شعر من در وصف اسارت اهل تو نا امید شد...
همان ها که غریبانه سوی یزید می روند
یزید دندان تو را به خیزران زد
ازینروست که چوب ها سوزانده ز آتش می روند..
کنج خرابه شده قبله حاجات ما
عاشقانیم که دل هایمان سوی خرابه می روند...