*(آخر الزمان از زبان مولانا امیرالمومنین)*

*(آخر الزمان از زبان مولانا امیرالمومنین)*
*(شماره۲)*
*(بسم الله الرحمن الرحیم)*

پس در آن هنگام باطل،راه های خود را می پیماید و ثبات پیدا می کند....،
نادانی بر مرکب های خود سوار می شود و آماده حمله می گردد‌‌.‌...،
فتنه بزرگ می شود و از حد خود تجاوز می کند.....،دعوت کنندگان به حق و دفاع کنندگان از آن کم می شود....!
روزگار همچون درنده ای که به به گزندگی خو گرفته،به انسان حمله می کند...،وباطل همچون شتر نری که در محلی نگاهداشته شده و در خاموشی به سر می برد،از حلقوم خود صدا بیرون می دهد......!
مردم در انجام فسق و فجور با یکدیگر برادی و هماهنگی می نمایند و نسبت به دین،از همدیگر دوری می گزینند.....،
در دروغگویی با هم دوستی می ورزند و در راستگویی،باهم دشمنی می کنند...!
هرگاه چنین شود،پسر وسیله محنت و رنج پدر خواهد بود و قطرات باران دتغ و گرم خواهد شد.....!
پست فطرتان در همه جا سخت فراوان می شوند و جوانمردان،مانند آبی که در زمین فرو رود،به سختی از میان می روند.....!
دولت مردان آن زمان همانند گرگان درنده می گردند...،فرمانروایان نیز خوی درندگی خواهند داشت.....،
مردمان متوسط و بی پناه خوراک زور گویان می شوند...،وفقیران و مستمندان همچون مردگان خواهند بود(از گرسنگی خواهند مرد)......!
سرچشمه راستگویی،فروکش می کند و منبع درغگویی،ریزش می نماید و سرشار می گردد‌‌‌‌‌‌‌......،
مردم بازبان بایکدیگر اظهار دوستی می کنند و در دل با همدیگر به ستیزه جویی می پردازند....!
با فسق و فجور چنان پیوند پیدا می کنند که گویی با آن نسبت خویشاوندی دارند(یا اینکه گویی فاسقان در اثر نزدیک شدن با یکدیگر نسبت نزدیک دارند) و*پاکدامنی(اگر یافته شود)موجب تعجب خواهد شد*و*اسلام،همچون پوستینی خواهد بود که آن را وارونه در بر کرده باشند،(احکام اسلام به وسیله ی نا اهلان،معکوس و وارونه می گردد)*.خ۱۰۶