(شیدا)

(شیدا)
شبِ من دوش شبِ یلدا بود*
سالها فاصله تا فردا بود**!
در رهِ وصلِ دو دلداده , فلک*
وه چه بی رخم و چه بی پروا بود***
چشمِ من دجله و دامن چوفرات*
دلم از هجرِ گلی شیدا بود***
نغمه ی مرغِ سَحَر ,بانگِ اَذان*
مژده از مرگِ شبِ یلدابود***
عطرِ دلدار به سجّاده نشست*
یاسمینیّ و فرح افزا بود***ا
عظیما دوش سرانجامی داشت*
گوئیا حجله گه رؤیا بود***