از حکیمی پرسیدند :

از حکیمی پرسیدند :

که چرا گوش دادنت از
سخن گفتنت
بیشتر است؟

گفت:
چون به من دو گوش داده اند
و یک زبان، یعنی دو برابر آنچه
می گویم، می شنوم.

کم گوی و به جز مصلحت خویش مگوی،
چیزی که نپرسند، تو از پیش مگوی،
از آغاز دو گوش و یک زبانت دادند،
یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی



.
دیدگاه ها (۵)

👍

در ایرانِ باستانبه جای کلماتِ خانم و آقا که ریشه ی مغولی دار...

‏متاسفانه تحریم ها داره اثرش رو کم کم نشون میده و مردم دارن ...

صبح بخیر❤ آخر هفتتون عالی❤

۱۰ | حکمت و حکایت در افق عشق همسرانه

بسم الله الرحمن الرحیم ‌اگر بتوانی پنج دقیقه، فقط پنج دقیقه،...

بررسی شعر «شَهنواز» از {تس}---------شهنواز؛روایت جامعه‌ای که...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط