دستم به تو که نمی رسد،

دستم به تو که نمی رسد،
فقط حریف واژه ها می شوم !گاهی،هوس می کنم،تمام کاغذهای سفید روی میز را،
از نام تو پرکنم …
تنگاتنگ هم،بی هیچ فاصله ای !!
از بس،که خالــی ام از تو …
از بس،که تو را کـم دارم …
آخر مگرکاغذ هم،زندگی می شود ؟