میخواستم برای سَرَم سایه بان شوی

میخواستم برای سَرَم سایه بان شوی
دیوار و سقف خانه ی بی خانمان شوی
باور بُکن به قدر خدا دوست دارمت
حتی اگر به شِرکِ دلم بد گمان شوی
من آدمم ولی نه شبیه زمینیان
شایسته نیست هم قَدَمِ خاکیان شوی
حوّای من! نرو به سراغ درخت سیب
نگذار باعثِ هوسِ این و آن شوی
خورشید و ماه دورِ سرت دُور می زنند
در آسمان قلبم اگر کهکشان شوی
بر اسبِ بالدارِ دلِ من سوار شو
تا فارغ از کشاکش و جُورِ جهان شوی